Chapter IV – Chaos in Aaos

“4 jaar zijn voorbij gevlogen, en dit keer 4 jaar vol met drama. Er zijn ontzettend veel ruzies ontstaan waarbij vele mensen hun eigen land hebben verlaten, of verraden. Sommigen zijn vermoord of andere zijn vermist geraakt. Er zijn ook landen verdwenen, uit elkaar gegroeid maar sommige samengevoegd. Zelfs liefde heeft deze afgelopen jaren een rol gespeeld. Voor sommige zou dit misschien gunstig klinken, voor andere misschien wel rampzalig. Weer voor andere heel indrukwekkend en voor andere onvoorstelbaar. Wat dit allemaal voor jou zou betekenen is aan jou om te beslissen. Maar voor mij? Ik vind het niet om aan te zien.”

“Al mijn voorbereidingen die ik getroffen heb, zo’n beetje 4 eeuwen geleden, waren overduidelijk allemaal voor niks geweest. Ik wou een nieuwe en frisse start creëren voor nieuw leven op Aaos, maar het oude leven heeft mijn gemene plannen overleeft en mij langzamerhand alweer ingehaald. Stelletje achterbakse wezens, wanneer gaan ze nou eens leren wat echt goed is? Wie weet leren ze dat de komende jaren wel. Er is al wel 1 iemand die redelijk de juiste weg op gaat. Maar of ze naar hem gaan luisteren, is dan nog de vraag. Zo niet? Dan wordt het weer tijd om in te grijpen, voor zover ik dat nog kan.”

“Zoals ik de vorige keer al tegen jullie heb gezegd, waren de mensen bezig met het verpesten van de wereld. Ze slachten dieren af voor hun vlees, en hakken de bossen om, alleen maar om hun eigen koninkrijken te kunnen bouwen. Ik heb ze allemaal weggevaagd. Maar nu… Nu komt het 10 keer zo hard terug. Veel, maar dan ook echt, veel meer drama vind hier, op Aaos, plaats. Deze afgelopen 4 jaar is er een hoop gebeurd. Laat me alles weer even op een rijtje zetten, voor zover dat nog mogelijk is. Gaat u zitten mijn vriend, neem gerust een kopje thee, dit wordt een lang verhaal.”

“Ik vind het geschikt om vandaag bij Anbor te beginnen, aangezien hun deze 4 jaar ontzettend veel hebben meegemaakt. Anbor is overgesprongen naar vele verschillende leiders en dat allemaal sinds hun eerste Koning, Koning Nilias dood is verklaard na een zoektocht naar zijn moeder. De eerste maand was het nog vrij rustig, maar na die tijd hebben de Elven de hoop neergelegd en hebben ze besloten om een nieuwe koning aan te stellen, namelijk Koning Galathar. Volgens vele was Galathar een man vol met goede daden, maar was helaas wel meer een oorlogsliefhebber. Hij had vele plannen voor Anbor om hun plek in Aaos te bewaren en te beschermen. Het enige nadeel was dat het volk geen geld hiervoor overhad. Samen met zijn rechterhand begon hij te overleggen wat het beste was om te doen. Helaas duurde het niet lang voordat er een nieuwe leider werd aangesteld, maar daar kom ik later op terug.”

“In de tussentijd is de broer van Siclus, Azohr, flink bezig geweest met zijn eigen plannen. Hij is naar Kardorak gegaan om de Warchief toestemming te vragen voor het ontdooien van de draak die hij voor zichzelf wou gaan gebruiken. De Warchief stond toe om dit te doen, achter de rug om hadden ze andere gemene plannen in gedachten. Azohr ging en begon een aantal onderzoeken te doen bij de draak, maar nog geen paar weken later nam Kardorak Azohr. Ze vroegen hem wat voor informatie hij over de draak had gevonden. Azohr zweeg en tot op de dag van vandaag is het nog steeds onbekend wat hij gevonden heeft. Kardorak was het zat en stuurde vervolgens een brief naar zijn broer Siclus, in de hoop dat hij zijn broer kon martelen. “

“De brief is gestuurd en nu moesten de Orcs alleen nog maar wachten op een antwoord. Deze kwam alleen veel later dan verwacht. Siclus had het namelijk druk met zijn eigen zorgen en liefdes leven. Een van zijn goede vrienden, genaamd Sabra, de Sultan van Saelan, heeft een lange tijd in coma gelegen. Toen hij hiervan ontwaakt was hebben Siclus en Lentrias hem geholpen om de huidige situatie op Aaos te begrijpen. Hierbij kwam er ook een vrouw naar voren. Een Elvin genaamd Nyana die in de tussentijd veel tijd met Siclus heeft doorgebracht. Sabra werd jaloers op de aandacht die zij kreeg en probeerde haar uiteindelijk te doden om zelf meer tijd met Siclus op te trekken. Zijn poging? Die was bijna gelukt. Siclus zelf kwam tevoorschijn en deed in eerste instantie alsof er niets aan de hand was. Vervolgens gaf hij Sabra een knuffel en stak hem in de buik. Sabra was dus ten dode opgeschreven en dreef langzaam weg, maar er was nog altijd tijd om een flesje open te gooien. Sabra sprak hierbij zijn laatste woorden en zijn keel werd doorgesneden. Nyana was overduidelijk geschrokken van dit incident en werd vervolgens gered door de daden van Siclus. Siclus stelde haar gerust en hield haar gezelschap, wat uiteindelijk leidde tot een liefdesrelatie. Mijn vraag is hoe lang dit zou duren.”

“Nu dat de Sultan van Saelan dood is gemaakt hebben de Dracs geprobeerd alles in stand te houden. Dit lukte aardig, maar ze vonden het niet goed genoeg. Daarom heeft de 2de Sultan met de Dracs besloten zich trouw te zweren aan Kardorak. Saelan heeft dus zijn 2 landen aan Kardorak gegeven en zijn vanaf nu samen 1 koninkrijk met 2 verschillende rassen.”

“In de tussentijd waren de rest nog steeds bezig met het verpesten van Aaos die ik vernieuwd heb. Dit deden ze onder andere door middel van groot mijnbouw. Ze graven diepe gangen en roven die leeg, en vervolgens plunderen ze het. Ik moest toch iets doen om hun handen van mijn creatie af te houden. Helaas gaat dit niet lukken, maar daar heb ik tijdelijk iets voor bedacht. Ik heb ze een eiland gegeven dat zijn eigen mineralen liet groeien, waardoor ze minder redenen hadden om Aaos te beschadigen. Dit liet ik bekend maken door een profeet naar hun te sturen, met de naam Ajani. Geld groeit dus niet aan de bomen, maar wel op dit eiland. Gelukkig was ieder enthousiast maar ze moesten mij wel bedanken door middel van een offergave. Ze mochten het eiland niet betreden totdat ze Ajani 100 kristallen hadden betaald. Deden ze dit niet, dan zou ik hun daarvoor straffen. Niemand nam daarom het risico, ook degene die niet geloofden. Zelfs hun hebben voor hun eigen veiligheid besloten om toch hun handen tijdelijk thuis te houden. Ze betaalden de 100 kristallen en ik heb ze het eiland gegeven. Helaas was mijn plan niet helemaal verlopen zoals ik het gehoopt had. Vele verdenken Ajani ervan dat hij hun bedrogen heeft. Het eiland was helemaal niet zo bijzonder als dat vermeld werd. Ze werden boos op hem en wilden hem doden. Daarom heb ik hem teruggeroepen, en vervolgens is hij door niemand meer gezien. “

“Maar goed, waar was ik nou? Juist ja, Siclus heeft dus de Orcs beantwoord met een brief om Azohr op te halen uit Kardorak. Hier waren de Orcs niet helemaal mee eens en hebben dus een valstrik opgezet om Siclus gevangen te nemen. Siclus is erin getrapt en daarom net als zijn broer gevangengenomen in Kardorak. Maar Siclus is geen makkelijk persoon. Hij heeft de Orcs een aantal aanbiedingen voorgesteld voor hun vrijlating. De Orcs vonden 1 aanbieding erg interessant, namelijk het ontvangen van het draken ei. Ze begonnen dus met een zoektocht naar het draken ei, op een plaats met de naam Redwatch. Hier zou het ei moeten liggen, maar niemand heeft het ei gevonden. Waar het ei nu is, is mij nog niet duidelijk. “

“Maar ik als god behoord toch te weten waar het ligt. Ik ben toch het oog van Aaos? Dat klopt zeker. Maar het oog had zich op iemand anders gericht. Iemand die voor vrede wou strijden! Eindelijk iemand die mij enigszins begrijpt. Ik heb hier zolang op gehoopt en eindelijk is het zover. Het was een mens genaamd Triston, opgegroeid in een vissersdorpje wat uitgroeide in 1 van de grootste handel steden van Aaos. Hij heeft geheugenverlies wat veroorzaakt is door een schipbreuk en is daarna in Nydawin vriendelijk ontvangen, waar hij een eigen plekje heeft gekregen. Jorverion leek voor het eerst in een lange tijd echt tevreden te zijn. Een mens met een frisse gedachte die hij kon gebruiken voor zijn keizerrijk. Maar Triston had zijn eigen plannen. Hij wou de wereld verkennen en kwam uiteindelijk in Anbor terecht waar hij een Elvin ontmoete, die hem wou helpen zijn gedachte terug te winnen. Samen gingen ze dus naar Kardorak om hun te vragen of ze hem iets konden vertellen. Triston is dus in Kardorak gestrand maar uiteindelijk weggejaagd. Ondanks dat het een mens was zagen ze iets goeds in Triston en besloten hem een klein beetje te helpen. Triston vond hierdoor een gedeelte van zijn weg naar zijn verleden en besloot daarom vrede te sluiten met Kardorak. Dit deed hij door een Orc uit de gevangenis van Nydawin te bevrijden. Kardorak was zeer verbaast van zijn vriendelijke acties en beschouwde hem als de enigste, menselijk vriend. Ook boden ze hem aan om een bezoek te brengen aan de bevroren draak. Die zou zijn geheugen misschien wel kunnen opfrissen. Het aanbod werd aanvaard en Triston kreeg grotendeels van zijn verleden terug. Triston keerde vervolgens terug naar Nydawin om zijn keizer te confronteren. Hij vertelde hem dat hij alleen maar oog op zichzelf had en niet op zijn keizerrijk. Daarom had hij besloten om een lid van de Rode maan, evenals een Orc uit de gevangenis te bevrijden, ook om Nydawin van verdere problemen te redden. Jorverion werd woedend en stak hem vervolgens tussen de ribben waarbij hij vervolgens werd achtergelaten in een grot maar voor het laatst in Anbor is gesignaleerd. Hier heeft hij zijn laatste woorden opgeschreven, en is daarna spontaan verdwenen en doodverklaard. Ik zal die jongen niet snel vergeten…”

“Genoeg met al mijn emoties, dat is helemaal niet mijn doel met wat ik jullie probeer te vertellen. Laten we verder gaan. De Orcs zijn rond dit tijdstip ook naar Anbor gegaan en hebben daarbij met de nieuwe elven Koning, Galathar, gesproken. Dit leidde uiteindelijk tot een ruzie en uiteindelijk tot een slagveld toen de Dwergen en Mensen zich uit het niets met de situatie gingen mengen. Veel bloed is vergoten en vele Orcs zijn gevangen genomen, maar de tijd die de Orcs in de cel hebben besteed was aanzienlijk kort, vergeleken met andere gevangenen. Deze situatie was ook de reden waardoor de Koning van Kraxios de oorlog opgaf. De veldslag was zo uit de hand gelopen waardoor de geheime alliantie met de Liches verbroken was. Hierbij gaf Heimdallr de oorlog op en heeft zijn land aan Nydawin gegeven. Siclus hoorde dit en was er niet helemaal mee eens. Hij ging naar Nydawin voor een contract dat gesloten is waarbij hijzelf ook eigenaarschap zou krijgen over Reeh-Jei. Jorverion had dit door en maakte zijn daden waar waardoor Reeh-Jei 100% Nydawin’s eigendom is verklaard. Een gemiste poging.”

“Voor sommige klinkt dit misschien vreemd, want hij was toch gevangengenomen door de Orcs, samen met zijn broer Azohr? Nou ja, dat klopt ook wel, maar die zijn alweer een tijdje ontsnapt of vrijgelaten door de Orcs, waarbij Azohr toch toestemming gekregen heeft om verdere onderzoek te doen bij de draak, maar aangezien zijn plannen, om de draak voor zichzelf te gebruiken, en daarnaast de Orcs de draak zelf wilde houden, heeft hij de moed een beetje losgelaten. Hij heeft zich teruggetrokken en is bezig met iets nieuws. Hij wil een Orde beginnen, de Zilveren Orde. Hij heeft grootse plannen en wie weet wat er nog komen gaat. Hij is al bij een paar personen gearriveerd, waaronder de Nieuwe Hoge koningin van Anbor.”

“Ja, je hoort het goed, Anbor heeft alweer een nieuwe leider, genaamd Nyana, de Elvin waar ik je vandaag eerder over verteld heb. Oh, en die relatie tussen Siclus en Nyana, daar is niet zoveel van over gebleven. Maar goed… Zij was het samen met zijn vriend Thingol over eens dat Galathar niet meer mocht beslissen wat er in Anbor zou gebeuren. Ze begon dus een staatsgreep wat snel genoeg niet meer nodig was. Galathar had het door en gaf gelijk zijn kroon aan Nyana. Nyana zelf deed daarentegen niet veel volgens haar regent Thingol. Hijzelf was grotendeels bezig met de dingen die zij zelf behoorde te doen. Helaas wist hij toen nog niet zeker wat hij ertegen moest doen, maar later deze 4 jaar werd alles nogmaals overhoop gegooid. Het is een lastige tijd voor Anbor geweest, zelfs door de keuzes die er gemaakt moesten worden. Nieuwe leiders kunnen nieuwe vriendschappen en allianties betekenen. En Kardorak bezag dit als hun kans.”

“Toen Bohldar de oorlog aan Kardorak had verklaard, om hun provincie, Talen-Ta, of ook wel oud Saelan, over te nemen, zijn er een aantal Orcs naar Anbor gegaan om een deal te sluiten. Ze vroegen Anbor om te helpen tijdens de oorlog in ruil voor een provincie. Als Kardorak de oorlog zou winnen, zouden ze de provincie aan Anbor geven. Maar ja, de Elven zijn niet gek, die hebben het aanbod afgeslagen om hun vriendschap met de Dwergen en Mensen te bewaren, maar jammer genoeg waren er wel een aantal elven die het aanbod wel aanvaarde. Vanaf het begin was het al duidelijk dat er verschillende soorten elven waren, maar dit geeft nog eens extra bewijs en een schepje erboven op. Ook Siclus had samen met Lentrias een aantal deals willen sluiten met Anbor en Kardorak. Dit leidde alleen wel tot een hevig gevecht waardoor hen beidde gevlucht zijn naar de bossen.”

“In die tijd heeft Bohldar ook een officiële alliantie met Nydawin gesloten en hebben ze samen ervoor gezorgd de oorlog te winnen en dat is ook gelukt. De Dwergen hebben de oorlog gewonnen en hebben Talen-Ta succesvol overgenomen. En dat ook nog eens met een gewonde Koning. Drohabor heeft door de oorlog een geïnfecteerde wond die behandeld is. Het gaat al beter met hem, maar of dit lang gaat duren, is nog maar de vraag, want het is en blijft voorlopig nog een geïnfecteerde wond. Maar even ertussen door. Ik wil niet echt heel gemeen overkomen, maar een alliantie met de mensen is enigszins wel redelijk riskant. Niet dat ze geen goede alliantie kunnen zijn, maar de laatste tijd gaat het niet zo goed in Nydawin. Veel mensen zijn gestorven en vele zijn weggelopen. Nydawin heeft een enorm groot aantal mensen verloren en dreigt uit elkaar te vallen. Jorverion is bedroefd en ziet het soms helemaal niet meer zitten. Wat er voor de rest nog gaat gebeuren in Nydawin is mij nog de vraag, maar mijn hoop in Nydawin is al redelijk aan de kant geschoven. Hopelijk blijft Nydawin positief en kan Jorverion dit weer op de been krijgen. Maar hier is zeker weten veel energie voor nodig. Het is voor Jorverion daarom ook niet even makkelijk geweest, zelfs niet toen hij van de moeder van Siclus en Azohr hoorde, dat hij een halfbroer van hen was. Een enorme shock moet dat voor beide kanten geweest zijn. “

“Ik besef dat ik wel heel erg lang aan het woord ben en wil het eigenlijk een beetje afronden. Er is ook zoveel gebeurd deze 4 jaar, het is bijna te veel om op te noemen. Ik wil alvast mijn excuses hiervoor aanbieden, ik had het ook niet allemaal verwacht. Ik ben in ieder geval blij dat je de tijd ervoor vrij hebt kunnen maken. Het is een ongelofelijke chaos in Aaos. Maar goed, laten we verder gaan.”

“Na de overwinning van Bohldar, heeft de Warchief besloten om ook van zijn troon af te gaan. Hierbij heeft hij zijn troon aan zijn trouwe Chief Odin gegeven. Vanaf heden is Odin de nieuwe Warchief van Kardorak. Lang leven Warchief Odin.”

“En hoe zit het met de nieuwe hoge Koningin van Anbor, Nyana en zijn regent Thingol? Ik had daarnet beloofd om hier op terug te komen, en dat doe ik ook. Thingol en Nyana hadden een grote ruzie over wie er de echte leider van Anbor moest worden. Dit werd alleen onderbroken nadat er een Mysterieus figuur binnen kwam lopen. Hij noemde zichzelf Hamal en Nyana begon hem vragen te stellen. De antwoorden van Hamal waren niet zo belangrijk als de ruzie tussen Thingol en Nyana. De ruzie ging dus verder, maar werd verergerd toen Hamal zijn echte identiteit onthulde. De Ex Hoge Koning van Anbor, Nilias. Iedereen, was geschrokken en Nyana besloot de kroon aan Nilias terug te geven. Nilias zelf was hier niet mee eens, aangezien hij zich schuldig voelde door te lang weg geweest te zijn, ook het volk wou dit aan de ene kant niet. Daarom heeft Nilias de kroon aan Thingol gegeven, en hij zelf is de hoge prins gebleven. Hoe lang zal de nieuwe Hoge Koning Thingol stand houden in deze dramatische wereld? Dat zullen we de komende 4 jaar wel meemaken.”

“Voordat ik weg ga wil ik jullie nog 1 ding melden. Een mens is een keer door de Goblins gevangen genomen waarbij hun Sjamaan een aantal Spirituele Rituelen heeft uitgevoerd. Ze geloven dat deze man bezeten is door een Demon, alleen is dit nog niet zeker. Wees daarom dus ook op je hoedde.”

“Je hoort het, veel gebeurt de afgelopen 4 jaar. Voor mij is het niet om aan te zien. Hopelijk wordt het de komende 4 jaar beter, maar ik heb mijn hoop in de wereld al enigszins verloren. Aaos is nogmaals een rommel geworden, en wie mag het allemaal weer gaan opruimen? Wie zal het zeggen. Maar voor jou de vraag: Wat betekenen deze 4 jaren voor jou? ChAaos? Ik spreek je nog wel eens, de thee staat altijd warm.”